Monthly Archives: June 2009

თავის უფალი

ქართული,ტრადიციული,სადღეგრძელოებდაგეგმილი სუფრები საერთოდ არ მიყვარს. და მაინც, წელიწადში ზუსტად იმდენჯერ, რამდენი ახლო ნათესავიც მყავს, მიწევს ხოლმე ასეთ წვეულებებზე დასწრება. რამდენიმე დღის წინ ჩემს ბიძას 50 წელი შეუსრულდა. როგორ არ ვცადე, თავი დამეძვრინა წასვლისაგან. მის ოჯახში განსაკუთრებით ზეპირად ვიცი სუფრის წევრების … Continue reading

Posted in ჟურნალისტიკა | 14 Comments

***

მომინიაღვრდი, რომ გავგონდოლდეთ, ან, თუ გინდა, გავ-ნავ-ვარდეთ. ჩაჩანჩქერებამდე. თუ გავმდორეწყალდით, მერე იქნებ გავდუმფარდეთ კიდეც. სულაც, მოდი, გავმწერიჭამიამცენარდეთ და პეპლები ვყლაპოთ . . . როგორ გგონია, ჩაჩვენსხეულებული პეპლები გადარჩებიან ? თეი კანაშვილი / დავით აბაშიძე (ფოტო)

Posted in პროზა | 9 Comments

“sikvdili sikvdilis shemdeg”

თორნიკე მათითაიშვილი (ფარვანა)

Posted in მხატვრობა | Leave a comment

,,მპოვნელის’’ სიხარული ( და ,,პატაფიზიკური’’ ვიანი )

ერთ მშვენიერ დღეს… _ შემეძლო ასე დამეწყო წერა, რაკი ამბების მოყოლას ასე იწყებენ. მოკლედ იმ მეტ-ნაკლებად მშვენიერ დღეს წერეთლის სახელობის მარადიულად ფანჯრებდამტვერილ ბიბლიოთეკაში ჩვეულებრივ ლიტერატურულ ავხორცობას ვახორციელებდი _ ახლავე აგიხსნით ეს რაცაა: თუ ოდესმე ბიბლიოთეკაში სიარული გყვარებიათ, გეცოდინებათ რა დაბნეულობას … Continue reading

Posted in ჟურნალისტიკა | 5 Comments

თორნიკე მათითაიშვილი (ფარვანა)

Posted in მხატვრობა | 1 Comment

ქეთი ღვინეფაძე

Posted in ფოტოხელოვნება | Leave a comment

რეპორტაჟი მუნიციპალური ტრანსპორტიდან

ახლა პირდაპირ საქმეზე გადავიდეთ. პირველ რიგში პატიოსნად მოვნიშნოთ დრო _ მოქმედება იწყება 10-ს რომ 3-4 წუთი აკლია. მოქმედების ადგილი ცვალებადია. მე-6 სართულის კიბეებიდან რამდენიმე მოასფალტებული გზისა და არცთუ მთლად სუფთა ეზოს გავლით გაჩერებისაკენ მივემართები. დანიშნულების ადგილს დაახლოებით 3 წუთში ვაღწევ. … Continue reading

Posted in ჟურნალისტიკა | 5 Comments

“შენი ფიქრები”

ფარვანა (თორნიკე მათითაიშვილი)

Posted in მხატვრობა | 5 Comments

გველსა ხვრელით ამოიყვანს,ენა ტკბილად მოუბარი

სახლიდან გავედი, მციოდა, მაგრამ მაინც ფეხით გავლა გადავწყვიტე. დოლიძის ქუჩა გავიარე და გზას პეკინისკენ გავუყევი. მსიამოვნებდა სიარული და ამიტომ ჩემთვის ხელსაყრელ სამარშუტო ტაქსებს ყურადღებას არ ვაქცევდი, თითქოს ვერ ვხედავდი. პეკინის ქუჩაც ბოლომდე გავიარე, ახლა თავი ვაჟაზე ამოვყავი, უამრავი ხალხი მიმოდიოდა … Continue reading

Posted in პროზა | 4 Comments

მარეანე

მარეანე გუბეში ხშირად ჯდება. შუა ტალახში შედის, მერე გრძელ და სტაფილოსფერ ყვავილს ტალახიანი წყლით ავსებს და ქვებს რწყავს. ქვამ წყალი დალია. მერე გრძელთმიანი ქალები ეძახიან, მოაჯირს დაეყრდნობიან. შავი თმა უმკვეთრებს თეთრ სახეებს. ყველა ერთდროულად აღებს პირს და მარეანეც მათი ბგერებივით … Continue reading

Posted in პროზა | 1 Comment